OCCITANIA !! Forum


Vous n'êtes pas connecté. Connectez-vous ou enregistrez-vous

Concors.

Voir le sujet précédent Voir le sujet suivant Aller en bas  Message [Page 1 sur 1]

1 Concors. le Mar 6 Mar - 4:51

admin


Trobador !!
Trobador !!
Bon qu'ei quauquarren tà vos perpausar :

Un o dus còps lo mes, vos perpausi ua fotò o un text, e vos mandi de vos en inspirar per har un tribalh d'invencion. Ua navèra, ua poësia, ua cançon, un article de prensa,... Ficcion, dialògue, aventura, sciença-ficcion, amor, estranh, esvitatz sonque lo cuu (per los ninòts !).

Benlèu qu'atau trovaran lo navèth Michèu Chapduelh !

Chaque créacion sera ensuite soumise à votre vote.



Dernière édition par le Mar 6 Mar - 18:44, édité 1 fois

http://omidelafotografia.wordpress.com/

2 Re: Concors. le Mar 6 Mar - 4:58

admin


Trobador !!
Trobador !!
Vaquí la purmèra imatge :



Per vos ajudar :
Aquèra capèra qu'es la Capèra de Brax (Bracs ?) e segond la legenda, qu'èra la glèisa d'un vilatjòt destrusit per la pesta, i a bèra pausa ...

http://omidelafotografia.wordpress.com/

3 MMMhh... le Mar 6 Mar - 11:59

Danís


Adjudant
Coneisse pas 'quel autor, mas l'ideia es bona, quitament se damanda un pauc de trabalh... Afar a seguir, me bòte au trabalh...

4 Re: Concors. le Mar 6 Mar - 12:10

Stephaliyah


Trobador de Comptador
Trobador de Comptador
Oc, bona idea! Ensajarei de har quauque causa!

Hum, i a ua data precisa per har aqueste exercici ?

http://www.surein.org/forum/weblog.php?w=22

5 Re: Concors. le Mar 6 Mar - 12:12

admin


Trobador !!
Trobador !!
Un mes, haut o baish ...

http://omidelafotografia.wordpress.com/

6 Première Mouture le Dim 11 Mar - 0:49

Danís


Adjudant
Veiqui ma realisacion sus lo subjècte impausat per nòstre "òmi" nacionau.
Per contre, coma i aviá pas de limita de lonjor, me sei daissat 'nar...
Sabe pas se avem una granda plaça disponibla sus lo fòrom...
Bon, s' ai plan compres, i a un vòte daus participants ? Bon, alara pendent que legissetz e que votatz, ieu vau soschar a un subjècte per l'exercici que ven...

Anem, legissetz çò qu'es en dejos !

7 Lo Conte de Bracs le Dim 11 Mar - 1:03

Danís


Adjudant
Veiqui una brava fòto, mas me disiá pas ren avant de veire que i aviá 'gut la pèsta dins la region. D'un còp me sei sovengut de tot çò que disiam devers chas ieu sus aquèla malaudia.
Me sovene que lo monde laissavan passar la pèsta coma um daissa passar un bus de japones armats d'aparelhs de fòtos. La pèsta veniá, preniá çò que voliá, e s'en anava còp sec après. Degun auriá jamai agut l'ideia de resistir a la maréia. Um se preparava tot lo temps a la venguda de la malaudia, e dau còp empaichava pas la vita de contunhar.
Pertant, se disiá au canton dau fuec, coma se fai pus gaira uei, qu' un vilatge ensaiet de resistar a la malaudia. Me sovene, quèla istòria me fasiá paur quand la vielha dau vilatge la contava, emb sa votz de fumaira de cigarres e sa charra blanchorida de centenaria, esclairada per las flamas dau fogier.

'Quò se passava dau temps daus comtes, e aquò n'en sei segur, per l'aver auvir dire, mas subretot per çò que se disiá que se passava dins un vilatge qu'aparteniá au comte de Bracs. Sei segur que podetz cherchar, jamai trobaretz una mencion de 'queu nom dins las archivas.
Bon, enfin, çò qu'es segur, es que la pèsta era 'ribada a 'queu vilatge.
Lo vilatge era coma los autres,sos champs, sos bòscs, sos artesans, son molinièr (e lo molin), sos paisans, e son curat. 'Queu curat era bon per sa paròfia, fasia los enterraments tan braves coma los maridatges e chascuna de sas messas semblava una fèsta au cur daus fideus. Pensava tot lo temps au bonur de sos parofians, e arribava quitament de lo veire laurar la terra, per ajudar lo paubre tipe que venia de perdre sa femna.
Per aquò, quand venguet a sas aurelhas lo bruch que dins lo vilatge vesin s'era desclarada una epidemia de pèsta, se prenguet de paur per sas oelhas e n'en trobet pus lo som pendent set nueits. Lo monde lo vesiá que chaminava dins sa glèisa, dins la sorniera, sens una quita espiada per lo Crist pendut a la paret.
Fin finala, prenguet la sola decision que podiá prener un curat bon coma eu era : faguet dintrar tot lo abitants dau vilatge dins sa chapela. Quauquas bestias, tanben. E pro de minjar per tenir un sietge : de blat, de segle, de charn salada…
E leu, la vita s'organiset, dins aquèla pita chapela, perduda a costat de 'queu vilatge perdut au mai pregond de la lana…
Tots los jorns, lo curat se botava de genolhs davant l'autar e pregava :
-Mon, Diu, vos que setz lo Diu lo mai poderos de tots los dius, vos que setz lo Diu que faguet totas las bestias de 'queu monde e las quitas malaudias, mon Diu vos damande per l'amor de vos d'esparnhar los murs d'aquèla glèisa dau mau que nos esmiancia.
E tres còps per jorn, disiá 'quò.
Mas, sabetz, un curat, per viure, quò a besonh de ren, un pauc d'aiga, un pauc de pan, una pregiera, qu'es tot. Mas, los autres, los autres eran de paisans, de paisans sens lurs terras, de paisans sens ren per s'ocupar !
Un jòve, qu'um apelava Cifer, s'embestiava vertadierament dins la glèisa. e a la riba d'un moment li venguet l'enveja d'anar veire las filhas d'un vilatge vesin.
Lo curat remarquet son absencia, e contunhet sas pregieras :
-Mon, Diu, vos que setz lo Diu lo mai poderos de tots los dius, vos que setz lo Diu que faguet totas las bestias de 'queu monde e las quitas malaudias, mon Diu vos damande per l'amor de vos d'esparnhar los murs d'aquèla glèisa dau mau que nos esmiancia.
E podiá ren far de mai.
Coma l'avetz segurament devinhat, lo Cifer, quand tornet, era contaminat, per la pèsta qu'um apela « pulmonaria ». En mens de tres jorns, la mitat dau monde moriguet. E lo curat contunhava :
-Mon, Diu, vos que setz lo Diu lo mai poderos de tots los dius, vos que setz lo Diu que faguet totas las bestias de 'queu monde e las quitas malaudias, mon Diu vos damande per l'amor de vos d'esparnhar los murs d'aquèla glèisa dau mau que nos esmiancia.
Tres jorns de mai, e lo curat se trobet tot sol dins la glèisa, tot sol davant l'autar, e ausava pas se tornar per regardar los cadabres de tots los qu'aimava e que poirissian darrièr eu, sus lo pavament. E purava, purava 'quilhs còrps qu'aviá pas 'gut lo temps de surtir defòra per los rendre a la terra. E cridava a Diu que l'aviá pas auvit, qu'aviá pas auvit sas pregieras.
A un moment, un rire bruchent lo tiret de sas pensadas. Un rire agut, metallic, que sonava contra los murs de la chapela e que traucava lo silenci. Lentament, lo curat se viret, tremolent. Lo Cifer se teniá 'qui, sietat sus lo còrps dau vicari e se balançava en se tener las còstas. Era completament destrusit per lo mau, sa charra era minjada de placas violetas que sanhavan, aviá perdut sos piaus e era talament magre que semblava un brijon de palha en suspension dins l'aire.
-Sabes, ieu crese que Diu t'a auvit…
E se tornet botar a rire.
Lo curat podiá pas parlar. Dubriguet la boca, sens ren dire.
-E òc, l'òme, avisa 'quela glèisa… Es totjorn parièra, a pas bolegat… En mai, sei segur que será d'en-pès longtemps… As vist, Diu a vertadierament esparnhat la chapela…
Lo rire, encara. Lo curat soschet pas una seconda de mai e correguet au defòra de la glèisa.
Per cas, tombet pas malaude de la pèsta e contet e tornet contar 'quela istòria, çò que fai que s'es transmesa jursinca devers chas ieu.
La vielha que me l’a contada l'istòria me disiá qu' existava en quauqu'un luec una glèisa milenaria que los elements avián pas roinada mas que degun i anava pus, per çò que disián que tot lo monde l'aviá abandonada, e Diu tanben.

8 Re: Concors. Aujourd'hui à 22:20

Contenu sponsorisé


Voir le sujet précédent Voir le sujet suivant Revenir en haut  Message [Page 1 sur 1]

Permission de ce forum:
Vous ne pouvez pas répondre aux sujets dans ce forum