Veiquí un vertadier plat ivernau, per 6 personas, adaptada 'quí per los vegetarians (la mesma recepta emb lo son e l'imatge aquí).

Per la pasta, vos fau :
- 500 gramas de farina (blat negre quo es melhor mas la blancha pòt o far)
- 1 veire d'aiga
- 1 cuba (40 g) de levura dau bolengier (o de la chimica, mas quò marcha pas parier per levar)
- 1 uòu de pola
- 'na pincada de sau

Dins 'na granda topina, boiratz la farina, la sau, la levura, pueis l'uòu e lo veire d'aiga. Boiratz, sens tassar, jusca a aver 'na pasta espassa mas destachada daus bòrds de la topina.
Laissatz possar 'n'ora dins un endrech chaufat.

Un'ora aprep, vos fau tornar un pauc pastonar, pueis fau far 'na bola e la laissar posar 'n'ora de mai dins un topin e dins un endrech chaufat. Quò balha le temps de preparar la ganitura.

Per la garnitura, vos fau :
- de las pompiras (4 gròssas)
- 'na 'lissa
- de las algas
- dau pebre

Pòdetz o far emb de las pompiras, dau salat, 1 inhon, de la sau, dau pebre, dau perresilh (o de las chausas que v'autres aimatz coma de la citrolha...).

Bon, atz preparat un quauquaren per la garnitura, l'ora es 'chabada, quò es temps de burrar un plat emb lo fond desboitable.
La bola de pasta deu èsser copada : 2/3 per lo fond, 1/3 per lo chapeu.
Fau estalar la pasta emb lo roleu, la posar dins lo plat e per dessus, botar la garnitura e 'chabar per lo chapeu.

Ben resta d'enfornar nòstra tortiera enchapeudada per 'n'ora termostat 6 / 180°.

Variacions :
- Coma la pasta deu èsser levada, pòdetz la preparar la jornada d'avant.
- Per economisar lo forn, pòdetz precuèire 15 minutas, las pomas e las algas dins lo cuechvapor (e dins queu cas, far cueire 35 minutas dins lo forn).
- Pòdetz clafir emb de las fruchas : compota, pruneus (emb de la crema : un uòu, una culhera de farina, una culhera de sucre, un veire de lach, lo tot boirat), de las pomas o de las perras...

Segur i a pas la mar en Lemosin , son de las algas bretonas.

Ieu siai un vegetarian de segond nivèl : mangi pas que de carn d'animal vegetarian.

Si ben fau la cuesina. Mas mon quasern de receptas es 'magat au fons d'un carton per aura.
Ne'n ai quitament que fan pas intervenir de charn.

Me cauré ensajar, sonque un mès, tà véder.

Fau ben dire que la cuesina dau país es pas tant que quò 'na cuesina de charn. Retenguèren los plats de festa, mas la de tots los jorn era a basa de quò que se podia far possar dins lo vargier, laidonc daus vegetaus. E las gents vivian pas mai mau.

Sèm en plen HS, mas per las estatisticas de Sòfia :

Sòfia a écrit:

que seré interessant de véder quant de gent suu forum e son vegetarians ... dab totas las bonas causas dab carn qu'avèm a noste pensi que n'es pas la causa la mes aisida ..

Soi mièg-vegetariana, es a dire que manji pus d carn, mas gardi lo peis… o sabi es complicat ! E segur que tròbi mai de receptas provençalas per mon biais de manjar que de receptas d'aqui !!

Einucent a écrit:

Mas mon quasern de receptas es 'magat au fons d'un carton per aura. Ne'n ai quitament que fan pas intervenir de charn.

_________________
// ❦ ± vertadièra cagaira ❦ redactritz de mòda en occitan ❦ // ☀ blòg ☀ // ★ Occitània Leopard Crew ★ //

Dins lo temps, la charn se minjava un còp per setmana, rarament mai. Quo era lo plat dau diumenc (n'i aviá un bon bocin) e sovent n'en demorava un pauc. Mas si que non la setmana, n'en minjavan pas tròp, quo era en generau basat sus las sopas e los produchs dau jardin (eventualament daus uòus o de las leschas de charcutalha secha de temps en temps), e lo peisson evidentament lo divendres.
La civilisacion de l'elevatge intensiu a banalisat la charn (e òc, per çò que a chausir, los agricultors quò lur agrada mai de far frotjar de las bestias en 3 mes emb tota l'ajuda veterinaria de Brusselas que daus legumes que risquen gelar, pas frotjar per tala o tala rason-urosament, los OGM van venir sauvar 'quò...), e se ditz que quela perta de consciencia de la valor de queu produch seriá pas estrangiera a la "malbouffe" actuala.

Puei que siam fòra subjèct, fuguem-li tot-plen!
Ieu mai siáu vegetarian (ni carn ni mai pèis) despuei mai de trenta ans, e vertadierament vèsi pas ce qu'es complicat aquí dedins! A ieu mi parèis fòrça aisit de cosinar liumes, cerealas, augas (tant gostosas!), favas, falhòus, uous, fromatgi, eca., eca. E coma d'unei va dison aperaquí, nòstra cosina tradicionala (mai que mai en Provènça) es pas basada sus la carn mai au contrari sus lei vegetaus.
T'en fagues pas, JP, vau porgir ma pèira dins aquesto subjècte tot d'un tèmps!
A totara!

[b]Tarta Tatin ai pomas d’amor a la provençala





Pasta :

1 redon de pasta fuelhetada (au burre si possible)

papier pèr la cuecha (papier sulfurizat)



Garnidura :

5 pomas d’amor gròssas

1 bèla eschalòta

sau, pebre, èrbas

òli d’olivas



Lavar lei pomas d’amor e n’en levar lo còr qu’es dur. Lei copar en dos e lei salar bèn-bèn.

Metre d’òli dins la sartan et botar sus lo fuec. Botar lei pomas d’amor dins la sartan cauda, lo costat copat dessota, puei l’eschalòta aprimada entre lei pomas d’amor, e enfin lo pebre e mai leis èrbas.

Coire a fuec mejan, en bolegant laugierament lei pomas d’amor de temps en temps pèr que non pegon au fons. Apondre un pauc d’aiga, mai que d’un còp s’es besonh, se lo suc dei pomas d’amor s’esvapora tròp lèu.

Revirar lei pomas d’amor a mesura que vènon mòlas.

Quand son totei cuechas, levar la sartan dau fuec e botar dessús de papier sulfurizat, puei un mòtle pèr lei tartas de meteissei dimensions que la sartan, e revirar tot aquò ensèms. Levar la sartan e bèn adobar lei pomas d’amor e leis eschalòtas pèr que cubrisson bèn lo fons dau mòtle.

Pausar la pasta pèr dessús, puei plegar lei bòrds que passan dau mòtle.

Botar dins lo forn caud (180°) aperaquí 20mn de tèmps, (la pasta deu venir laugierament daurada).

Sortir la tarta, la revirar sus d’un plat e levar delicatament lo papier sulfurizat.

Manjar caud.[/b]

Ieu... va mangi tot, ben que coma va disètz la carn siegue pas lo quotidian dins nòstrei ròdols.
Lei mediterranèus avèm l'astre d'aver una alimentacien dei mai lausadas au monde, basta que dure!
Ara si pòu pus tenir de pòrc a l'ostau, pasmens m'emmerdariá de montar dins Tarn ò Avairon sensa tornar emb un parèu de plecs de saussissa.

Si que nòstra cosina tradicionala es basadas sus leis èrbas de l'òrt, mai es jamai aguda vegetariana a 100%, respècti lei convicciens deis "ultras" ben qu'estimi que siam pron rasonables per pas si sarrar la talhòla tot l'an.

Farai lèu lo plat requist de l'ivèrn: lei tordres a l'aste, emb lei rostidas sota... Li a bessai ren de melhor. Bòn ap'

D'escotar « Meitat chen, meitat pòrc » dau dimenc 14 de decembre 2008.

Son balhadas de las receptas per boirar e deboirar los uòus e la farina