Euh... qu'es la plaja de Vassiviera ? Crese que l'i vau 'nar mai suvent



An pas obludat Tula ?



qu'es te Tiston ?????

non non, qu'es pas me, sei pas un terorista independentista lemosin...
Bon, se quo esista, dise pas que qu'es mau, mas bon, sei pas d'accord ambe ço que fan, mas benleu qu'es necessari, mas... (comentari a la moda corsa... )

Per tornar al subjècte, aquí la letra qu'escriguèt lo Robèrt Lafont al Francés Fontan. Lafont èra encara d'aquel temps un culturalista e lo PNO veniá pas que d'espelir. Fin finala, en reaccion a tot aquò, lo Robèrt Lafont fosquèt cogit de crear lo "sector politic" de l'IEO en 1962 al moment de la revòlta dels carbonièrs de la Sala: lo Comitat Occitan d'Estudis e d'Accion (COEA).

Nîmes, le 6 avril
1960.

"Mon cher Fontan,
Je reçois les divers documents édités par le
"Parti Nationaliste Occitan". J'y retrouve les idées que vous m'avez plusieurs
fois exposées, et sur lesquelles vous savez que je suis en désaccord total et
fondamental.
Je ne peux que confirmer ce désaccord. Je ne crois pas à
l'existence actuelle d'une nation occitane. Je considère que l'adhésion des
Occitans à la Nation Française est une des caractéristiques essentielles de
notre culture.
Au titre de Président de l'Institut d'Etudes Occitanes, je
dois vous faire remarquer que le terme même de Nation Occitane est en
contradiction avec nos statuts.
Dans ces conditions, je ne vous souhaite pas
bonne chance. Je pense que votre intervention au moment où nous luttons contre
des préjugés que vous allez entretenir, est plus qu'inopportune. Elle est
criminelle.
Bien à vous. Robert Lafont".

Apuèi aver legit aquò, vesèm ben pro que lo Lafont cambièt cap e tot (emai fosquèt tostemps en desacòrdi ambe lo PNO, vos cal gaitar lo film "E i a lo solelh" ont lo Robèrt Lafont es entre-vistat e parla d'el tot còp a la tresena persona del singular ...). Çò segur pr'aquò, la creacion del PNO l'endralhèt cap a l'occitanisme politic (èra per far compés al PNO).

La posicion de Lafont en 1960 sembla a la de Castan dins son Manisfeste Occitan. Quand tu dises que Lafont chamnhet chap e tot, pòdes m'en dire mai ? Coneisse plan mau sa pensada.

Òc-ben, se pòt díser que lo Lafont èra abans l'ivèrn de 1961 dins la dralha de Castanh (occitanisme cultural e França tota!). Cambièt cap e tot pr'amor que creèt lo COEA, puèi Luta Occitana e fin finala, Volèm Viure Al País (passèt fin finala de l'occitanisme cultural a un occitanisme politic). Manquèt de se presentar a las eleccions presidencialas de 1974. Som a tornar legir lo libre qu'escriguèt a la fin de las annadas 70 (Nani Monsur) e compreni qu'èra plan luènh del nacionalisme del PNO e es pas gaire amistos ambe los fraire Roqueta ... Endacòm, èi l'impression que rebutava son nacionalisme occitan (non declarat) dins un daquòs regionalista d'esquèrra a la francesa. Parlava tanben de nacion menora e màger. Apuèi, lo concèpte de "colonizacion del dedins", aquò's lo Sèrgi Mallet que l'escriguèt lo primièr còp dins lo jornal "France Observateur" quora se debanava la cauma dels carboniès de la Sala l'ivèrn de 1961. Lo Lafont fasquèt pas que tornar prene aquel concèpte de colonizats del dedins apuèi mas aquò's pas el que lo creèt (cossí que vire ba confèssa dins "Nani Monsur"). Aquí a la lèsta çò que te pòdi díser.

E òc èri plan estonada de legir qqm coma la letra qu'as postat aquí-dessus, ieu lo pauc que coneissi del Lafont (legissi pauc, lol !) es lo libre « Clés pour l'Occitanie » que lo contengut es plan diferent !! ^^ Un bon libre per los qu'an besonh de notions d'istòria del pais (tot lo monde es pas filh-a d'occitanistes !) o per trapar d'arguments ! Lo contrari de la lètra !! Es estranha aquela virada a 180° d'un còp !!

La cultura locala e populara d'un canton d'Occitània es 'na partida de la cultura occitana, non ? E los quites rap e reggae occitans !

Mas, escotas pas dau tot de musica ? Legisses jamai ? Ses un occidentau mejan aculturat per la tele coma n'i a de pertot en Euròpa mai en America ?

Pujatz sus lo ring ! Voi véder sang fresca !!

Soi pas briga sus las medishas posicions que lo Yellow, mes qu'a rason, demoram dens lo debat. Avem tots besonh d'un psy aquí

Mèfi a çò que disètz. La Pravda èra un grand jornal, creat en 1912 per de trabalhadors, venguèt en 1913 lo jornal dels bolcheviks, puèi en 1918 lo jornal oficial del Partit Comunista. Es encara present en Russia. Segur après amb Staline es vengut quicòm de poirit mas podèm èsser M-L (marxista leninista) sens aimar Staline e pensi que i aja ara d'estalinians dins l'occitanism ? Cal pas insultar lo mond. Me permèti de donar qualques citacions del Josepon.

"L'amor es un concèpt borgés."

"La mòrt d'un òme es una tragedia. La mòrt d'un milions d'òmes es una estatistica."

"çò que compta es pas lo vòt, es cossí comptam los vòts."

"Lo papa, quant de divisions ?"

"Tot bon bolchevik deuriá pas aver de familha."

"La nacion es una comunautat umana, establa, istoricament constituida, nascuda sus la basa d’una comunautat de lenga, de territòri, de vida economica e formacion epsichica qui se tradusís dins une comunautat de cultura."

Té, tot aquò que'm hè pensar que i a un aute que's outlaw (non, pas Poey de) ...

Per respondre a Maime sul fait d'èsser marxista leninista e occitanista, ieu me disi es pas incompatible. Segur Marx èra un pauc fregeluc sus las questions nacionalas. Privilegiava la luta de las classas sus la nacion mas escriguèt causas importantas sus Irlanda.
Per Lenin es quicòm mai, una citacion :

"Le principe de la nationalité est historiquement inéluctable dans la société bourgeoise, et, compte tenu de cette société, le marxiste reconnaît pleinement la légitimité historique des mouvements nationaux. Mais, pour que cette reconnaissance ne tourne pas à l'apologie du nationalisme, elle doit se borner très strictement à ce qu'il y a progressif dans ces mouvements, afin que cette reconnaissance ne conduise pas à obscurcir la conscience prolétarienne par l'idéologie bourgeoise." (Ai la canha de revirar)


Lo estalinians an tradusit la formula de Lenin : dreit de las minoritats nationalas de dispausar d’elas meteissas, fins a, e compres la separacion amb l’Estat, per : desseparatz vos de l’Estat. Coma s'èra possible, per aquelas minoritats, de se desseparar de l’Estat opressor sens passar jos l’opression d’un Imperialisme autre.
An copat lo ligam qu'existís entre lo problèm de la liberacion nationala e lo de la liberacion sociala del proletariat, es a dire lo de la revolucion proletariena.
An mes dins lo sac meteis los movements autonomistas e separatistas reaccionnaris e los movements revolucionaris democratics. Aital, son tombats dins una amontalament d’aberracions en traïssent les interèsses e las reivindicacions de las minoritats nationalas e en favorejant lo jòc dels tochins imperialistas de l’un o de l’autre camp.

Benlèu soi pas clar mas ensagi de mostrar que los estalinians an mal compres, las idèas de Lenin contengudas dins : "La revolucion socialista e lo dreit de las nacions de dispausar d'als meteissas" (genièr febrièr 1916). Libre que soi a revirar en occitan amb l'ajuda del grand amic de d'unas personas del forum, vòli dire D.S (auretz compres. Non podètz ensatjar de trobar). Lèu lo trobaretz dins lo comèrci e vos podretz faire una idèa.