O dises perque en provençau, Gordon se prononçaria "Gourdoun". Mas en Lengadocian carcinòl lo n final es coma s'existissia pas. La particularitat de la toponimia en Carcin es que d'ancianas fòrmas son estadas servadas, a costats de francisacions, sens cap de coerencia. Dusca iara, lo monde contunhava de respectar la prononciacion perque l'occitan demorava dins l'accent. Tot aquò es a se perdre, restan de monstruositats.
Aquò s'encontra tamben endacòm mai, per exemple dins Flandres.

Ti parlavi solament de la fonologia francesa. Conoissi pas lo nom latin, mai "Gourdon" mi sembla una adaptacien au francés pron logica.
Mai logic en tot cas que "Gourdou" qu'es ren mai que la mescla de doei sistemas lingüistics diferents (escritura francesa e prononciacien occitana)
Coma "Bordeaux" es la traduccien francesa de "Bordèu" segon la logica fonologica pròpria au francés.
Una monstruositat, per ieu, es quant lo nom francés sagata completament lo sens dau mòt occitan.

Sanch Inian = Saint Chinian
Lo Cap Nas (prononciat "Ca Naï" a la cassidenca) = Le Cap Canaille
Lo pas de l'Anciá = Le pas des Lanciers (Aquí ti l'an servada la prononciacien, mai, caspi, a qunt prètz !)
Lei tres Lutz = Les Trois Lucs (la cedilla s'a degut perdre...)

Sensa parlar dei ròdols que si dián "Le Sabipa", "Le Sabiren", que l'emplegat dau cadastre quand demandava coma si disiá tala montanha li respondián Sabi pas ò sabi ren.

Seré plan de har un subject especiau sus aquèra toponomia vergonhosa mes risolenta, benlèu dens l'estanquet, en fin de serada (pr'amor, de segur, los deu cadastre qu'an trobat los noms son passat a l'estanquet avant de'us trobar ...)

Io, Rigosta nos fai devinar d'ente venen los toponimes absurdes dins son cors d'onomastica a l'Escòla Occitana d'Estiu. Se tòrne trobar sos cors, lançarai lo juec.