En mei d'aquò, per çò qu'es deu nom deu riu i a un gran chepic : passa sus dus vilatge (Saint-Michel et Virelade ont troba la Garona), mes dens un l'apèran lo Rieufret e dens l'aute qu'es nomat la Barbouse. De mei, tot lo monde, los deus autes vilatges deu canton, l'apèran tanben la Barbouse, donc au mon vejaire la forma Rieufret es iperlocala.

M'interessariá tamben revirar lo nom de la mieuna comuna en occitan. Demòri a "Pujaut" dins lo Gard provençau. L'evolucion dau nom de la comuna (en latin e puèi en francés) es:

Castrum Podii Alti : 1175
Beata Maria de Monte Alto : 1347
Podium Altum : 1226
Mons Altus : 1287
Podio Alto : 1316
Podium Altum : 1384
Pujault : 1551
Le Prieuré de Pujaud : 1620
La Commune de Pujault : 1633
Pijaud : 1694
Pujault : 1737
Peujaut : 1789
Pujaut : 1790


"Pujaut" vèn de "Puèch Aut", aquò's segur, mai sabi pas se "Pujaut" es tamben la forma utilisada en occitan... Una indicacion: lo nom dau jornau (e deis estatjants) dau vilatge es "Lou Pijoulen" (en grafia mistralenca) que sembla la forma de 1694 "Pijaud", mai a la letra "L" de "Pujault" ...

Aviái pas vist que dins ton siti i aviá lo nom de totei lei comunas, siáu un pauc bòrni Alora es Pijaut bessai, mai Puèg-aut es mai polit

Aaaaaaaah!!! Veni de trobar dins lo diccionari de Mistral un fum de traduccions de Pujaut!!!



Mai... la forma Pièch es en grafia mistralenca? Perque pièch es "poitrine", no?

Atencion, Mistral bota totas las variantas d'un mot ensemble, parièr peus noms de luèc e lus noms de familha, çò qu'es lo cas aicí.
Òc, pièch representa en grafia mistralenca una de las prononciacions localas (veire jol mot pue).
Lo uò/uè del normalizat pòt se prononciar yo, wè, è o yè (dins ton departament).

Valent-à-dire que Puèg-aut en grafia normalizada poiriá equivaler a Pijaut ò Pièch-aut dau diccionari de Mistral per exemple?

A Pièch-aut, òc, mes pas a Pijaut. S'aquò's lo veritable nom, caldrá l'escriure Pijaut

Ses segur de "Milhaud" (francés) dins lo Gard qu'es "Milhau" en occitan ? Compreni pas d'ont es vengut aqueste "d" final.

Se avetz qualques minutes per jorn, benlèu podetz crear los articles a prepaus de las comunas de la vòstra region sus Wikipèdia.
Mancava un fum de comuna d'Erau, de Losera, d'Arièja etc..

Es fòrça simple, cal escriure :

Citation:

'''nomcomuna'''< ref >Lo nom del libre/ligam del sit pel nom en occitan < / ref > es una comuna francesa/occitana situada dins lo departament de [[departament]] e la region de [[region]]. Benlèu aicí un pichon tèxt.. ==Nòtas== < references />

Mercé a tot !

Qui es l'autor alara ?

Es la Bénédicte Boyrie-Fénié, toponimista que respècti bravament (manca per sas causidas graficas dels còps).
Auriái degut dire "pas totas las reglas ortograficas de l'IEO" per çò qu'escriu en occitan normalizat per segur. Mès dins sus diccionaris toponimics nòta lus noms compausats en dos mots, manca qualquas excepcions. Cal dire que Castèthnau seguit per Castèth Vièlh, quò's curiós ! E escriu sovent s ou ss al luèc de c ou ç etimologic. Per exemple son vilatge de Pissòs que carliá grafiar Piçòs...
Malurosament la còla que ven de publicar una carta deus noms occitans de Dordonha, a fach la mèsma causa : Autafòrt e Auta Fàia, Quinsac per Quinçac,...

Es plan lo sit e vesi plan las comunas dins Aude qu'an lo panèl de dintrada dins la lenga nòstra. Per anecdòta la meuna comuna (Sijan) aviá lo panèl de dintrada en occitan e en 1983 quand los c... del PCF an pres la comuna los an tirat, òsca ! E dire que normalament la direccion regionala del partit sosten l'occitan. Mas a Sijan entre aquò e las atacas contra Calandreta.
Es pas prèst de cambiar amb la novèla municipalitat (P.S), sèm traïts per l'esquèrra.
Pensi qu'anam montar d'accions contra aquelas municipalitats (de dreita coma d'esquèrra dins lo canton) que se trufan de nosautres, ara n'i a pro !

Lor cal damandar de camjar lo nom de Sigean en Sijan. Quò camja res per la prononciacion en francés e se pòdon contentar d'un sol panèu

Se te compreni bien, tròbes que podèm anar cacar al luèc d'anar caçar ?

Ben non, me comprenes mau.
Mai porriam anar "cassar" passar "l'estrassa" que levariá pas grand causa a la compreneson de la lenga e facilitariá l'aprentissatge de son escritura.
Ti diriáu parier pe lei sufixes en -isar/-izar.

Mi te'n fagues pas, leis emplegui lei cedilhas hè. Es just que de còps, ai l'impressien que l'interés de la grafiá classica es de tot faire au revèrs de la grafiá mistralenca.
Coma quand l'IEO demanda d'escriure "pè" quant lo Felibrige escriu "pèd". Per un còp qu'es mantenguda l'etimologia en mistralenc, fau que la levesson en classic.

Donc : sò, fòrsa, pèssa, comensar,... ? o quò te gèina unicament quand i a pas de c dins lo mot francés correspondent ?
Personalament vesi pas çò qu'i a de complicat emb lo ç. Es un c que se ditz [s]. S'es pas necessari, lo c davant e/i l'es tanpauc : sercar, seba, siutat, sivada,...
Tus arguments me fan pensar en una discussion qu'auviguèri i a una pausa. Un toponimista bigordan perpausèt d'escriure aü e eü al luèc de au e eu, per que lo monde que sabon pas legir l'occitan, acceptèsson la grafia occitana deus noms de luèc ! Cal pas adaptar la grafia de la lenga aus illetrats, cal educar lus illetrats !

Per pè/pèd : la grafia classica ten compte de l'evolucion populària de la lenga dumpuèi lo latin, quò vòl pas dire que cal contunhar d'escriure totas las letras qu'i aviá dins lus mots latins. En occitan, lo -d- es vengut -z- (notat -s-) o es tombat completament. Es lo cas pel mot pè. Lo -d dins la grafia mistralenca es coma lo -g- dins lo mot francés doigt, li es per res.
Sèi d'acòrd emb tu per -isar/-izar. S'agís de formacions scientificas, èra pas necessari de causir lo z.

S'aluencham dau subjecte, d'autant mai qu'es fòrça interessant.
Respòndi en spoiler :

Spoiler:

Citation: la grafia classica ten compte de l'evolucion populària de la lenga dumpuèi lo latin, quò vòl pas dire que cal contunhar d'escriure totas las letras qu'i aviá dins lus mots latins. Galejas ? Parlam de la grafiá qu'escriu de mòts coma pretzfach, miegjorn que degun a pas degut prononciar ansinta despuei 400 ans ? E m'explicaràs, se la grafiá ten còmpte de l'evolucion populara de la lenga perqué escriu pòble quand si ditz pòple, popular, populacion e que ven dau latin populus ? Que siegue ben mièlhs adasatada a l'occitan que la grafiá mistralenca ("modèrno" coma li agradan de dire) lèva pas a la grafiá classica qu'es de còp victimas de fantasiás etimologisantas misteriosas. Per la cedilha, bota, se vòs. Remarqui pasmens que l'an pas en espanhòu e en italian e si pòrtan pas mau. La manca de socialisacion de la lenga deu jugar amb aquò, malurosament. D'experiéncia, lei gents an de mau de compréner que lo mòt "estraça" es lo meme que lo mòt francitan "estrasse" (e que si prononcia 100 dau cent parier es encara piéger per elei de v'encapar). Mai seriáu curiós de ne'n conéisser l'etimologia tè. Coma dies, es puslèu una manca d'educacion devèrs lei gents, qu'aquelei gents an ges de problemas de dire "bocou" e d'escrire "beaucoup". Digam que ieu faguèri de latin, mai es pas lo cas de tot lo monde. Alòr mi geina pas...emai mi porriá ben, efiech pervèrs (!) agradar aquela tendéncia de surcomplexificar.

E, per tornar au subjecte, ai liegit que la Sanha (la Sagno) de Mar es segond lei mistralencs un error e que faudriá escriure "Sèino", fòrma populara.
La fòrma Sagna/sagno estènt çò que dien una "reconstruction étymologique, discutable d’ailleurs", segond lei mòts de Blanchet.
Es l'unenc panèu de rintrada de vila escrich dins lei dos grafiá, en mai dau francés, a çò que mi ramenti.

Òc-ben, lo Glaudi Juniòt me confirmèt lo mes passat que se ditz ben la Sèina.
Ai bravament de problèmas per far de las modificacions sus mon siti, mès aquèl nom es sus ma todolist

Per Dordonha-Peirigòrd:


http://communes-oc.cg24.fr